บทที่ 26 บทที่ 13 เมียน้อยรับจ้าง 50%

บทที่ 13 เมียน้อยรับจ้าง

“คุณคราม อื้อ” ปาริมาไม่อาจห้ามเสียงน่าอายของตนได้ เมื่อสุดท้ายร่างกายก็ดำเนินไปตามจังหวะของธรรมชาติ หล่อนล่องลอยแตกกระจายเป็นปุยเมฆบางเบาบนอากาศ สัมผัสสุดท้ายที่ได้รับคือความสุขราวแตะบางอย่างในจุดสูงสุดได้ คล้ายว่ามันคือความรู้สึกที่หล่อนโหยหามาโดยตลอด

คเณศร์จุมพิตริมฝีปา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ